Nieprzyporządkowane

Optymalizacja funkcjonalności i czasu nieprzerwanej pracy urządzeń to istotna kwestia związana ze zwiększeniem wydajności przedsiębiorstwa i jego konkurencyjności na rynku w każdej branży przemysłowej. Jak tego dokonać? Zabezpieczając niezawodność funkcjonowania najważniejszych aktywów w przedsiębiorstwie oraz realizując strategię zapobiegania wystąpieniu awarii poprzez system prewencyjnego utrzymania ruchu (PM – Preventive Maintenance).

Problem eliminowania nieplanowanych przestojów wraz z rosnącą wydajnością ciągów technologicznych staje się coraz bardziej istotnym zagadnieniem ekonomicznym. Wynika to z faktu, że produkcja pochodząca z ciągów technologicznych o dużej wydajności, w ciągu każdej godziny stanowi niekiedy znaczną wartość, która z każdą godziną postoju rośnie, powodując znaczne straty. Dodatkowo w wielu branżach występuje efekt zwielokrotnienia strat wynikający z zagrożenia niewykonaniem na czas zakontraktowanej produkcji, a w dalszej konsekwencji nawet utratą części rynku.

Na efektywność Utrzymania Ruchu rzutuje niezmiennie sposób zarządzania aktywami – w tym także środki techniczne wykorzystywane do nadzoru stanu technicznego majątku, stosowane kryteria określające zakres i czas niezbędnych remontów oraz jakość ich przeprowadzenia. B. Reierson pokazuje granice między zarządzaniem aktywami a optymalizacją procesu ich wykorzystywania. Przy okazji poddaje krytyce szereg mitów i błędnych stereotypów. Autor formułuje pod adresem czytelnika szereg pytań, które mają pomóc w procesie optymalizacji wykorzystania aktywów.

Każdy pracodawca ma obowiązek przystosowania eksploatowanych maszyn i urządzeń technicznych do minimalnych wymagań bezpieczeństwa przyjętych w Unii Europejskiej do dnia 1 stycznia 2006 roku. Zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia w sprawie minimalnych wymagań dotyczących BHP w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002 r. Dz. U. nr 191 poz. 1596, wprowadzające w życie dyrektywę Unii Europejskiej 89/655/EWG, z późniejszymi zmianami), każdy pracodawca powinien zapewnić, aby maszyny eksploatowane jako narzędzia pracy, także nabyte na rynku wtórnym, spełniały przedstawione w rozporządzeniu wymagania minimalne.

W zakładzie produkcyjnym w wielu miejscach stosowane są środki smarne. Najbardziej typowe to oleje przekładniowe, smary, oleje obróbkowe, oleje maszynowe, oleje hydrauliczne silnikowe i inne. Za ich jakość odpowiada dostawca, dlatego zasadnicze znaczenie ma zaufanie i pewność, że dostawca precyzyjnie przestrzega ustalonego programu kontroli jakości.

Efektywne i ekonomiczne spalanie paliw kopalnych jest sprawą szczególnie istotną dla przedsiębiorstw energetycznych, które obecnie muszą sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu rozwijającej się gospodarki światowej na energię elektryczną.

Produkty żywnościowe, wytwarzane w procesie technologicznym przy udziale maszyn i urządzeń spożywczych, powinny długo zachowywać świeżość i cechować się jak największą wartością odżywczą. Dobry wynik procesu przetwórczego zależy od wielu czynników, między innymi jakości przerabianych surowców, zastosowania właściwej technologii, odpowiednich środków produkcji oraz czystości i higieniczności procesu.

Zwiększają Twoją efektywność, ułatwiają życie, podnoszą wydajność zakładu. Redakcja „Inżynierii & Utrzymania Ruchu Zakładów Przemysłowych” ma zaszczyt zaprezentować Państwu finalistów konkursu „Produkt Roku 2005”.

Kontynuując przedstawione w poprzednich wydaniach Inżynierii i Utrzymania Ruchu elementy metodyki wdrażania systemów zarządzania utrzymaniem ruchu, należy omówić zasady zarządzania pracą grupową oraz harmonogramowania prac w systemie CMMS. W dostępnych na polskim rynku systemach procesy te wspierane są standardowo przez cztery moduły: prac planowanych, zgłoszeń, zleceń oraz historii.

Jeżeli mówimy o wydajności w obszarze eksploatacji i utrzymania ruchu, warto przyjrzeć się problemom, z jakimi musiał radzić sobie przemysł w ciągu minionych trzydziestu lat. Poniższa lista zagadnień z pewnością nie wyczerpuje tematu ani też opisane trudności nie odnoszą się do wszystkich zakładów sektora produkcyjnego. Jednak ze względu na częstość ich występowania można zakładać, że stanowią trzon „menu” służb utrzymania ruchu.